‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
دیگر تو را میان غزل گم نمی‌كنم
تا دارمت نگاه به مردم نمی‌كنم

در گیر و دار تلخ رسیدن به درد عشق
حتی به جان خویش ترحم نمی‌كنم

این فصل، پا به ماه غمی ژرف‌گونه بود
هرگز به این بهار تبسم نمی‌كنم

من در بهشتِ عشق تو آدم شدم، ولی
خود را خرابِ خوردن گندم نمی‌كنم

ای بهترین بهانه برای نمردنم
دیگر تو را میان غزل گم نمی‌كنم!*‌‌‌

+ نوشته شده در  جمعه ۱۱ اسفند ۱۳۹۶ساعت 11:12  توسط احمدرضا  |